Temsil İllüzyonu Tahakkümünde Kaybolan Kamu Emekçisi Kamu Çalışanları Stratejik Merkezi Başkanı Furkan Ali Çiftçioğlu, milligazete.com.tr için yazdı…

Kamu sendikacılığında "temsiliyet krizi" derinleşiyor. Masadaki yetkili konfederasyonun sahadaki yangından bihaber olduğu, toplu sözleşmelerin bir "illüzyona" dönüştüğü vurgulandı.

Türkiye’de kamu emekçilerinin temsiliyeti, bir süredir kendi üzerine kapanmış, çözüm üretme yeteneğini yitirmiş ve sayısal çoğunluğu entelektüel bir zafer zanneden bir "hantallık" döneminden geçiyor. Masada yetkili sıfatıyla oturan konfederasyon sahadaki memurun mutfağındaki yangına bihaber. Toplu sözleşme sadece zam pazarlığı değildir; emeğin helal onurunun, bürokrasinin soğuk koridorlarında bir istatistik kalemine kurban edilmesidir.

Rakamların Tahakkümü ve Ruhunu Kaybeden Temsiliyet

Bugün gelinen noktada sendikacılık maalesef ‘üye avcılığından’ öteye gidemeyen bir sayısal yarış haline gelmiştir. Oysa bir yapının büyüklüğü, sadece aidat ödeyenlerin sayısı ile değil, işveren karşısında kurabildiği güçlü ve nitelikli argümanlarla ölçülür. Günümüzde toplu sözleşme enflasyon verilerinin peşinden koşan, kendi kendilerine belirledikleri oyun alanında top çeviren ve her yenilgiyi "kazanım" ambalajıyla sunan bir illüzyondan ibarettir.

Yetkili olmak, bir onay makamı değildir. Yetkili sendika, "mümkün olanı" değil, "hak olanı" talep etme cesaretinde olmalıdır. Yetkili konfederasyon, toplu sözleşme masasında kamu çalışanının haysiyetini korumak yerine, siyasi manevralara alan açıyorsa; orada yalnızca bir temsil krizinden değil, bir "mahalle baskısı’’ hakimdir.

Çift Maaşlı Kibirden, Geçim Derdine Düşen Emekçiye

Kamudaki en büyük yaralardan biri "yönetici elitizm" ile "faal emek" arasındaki uçurumun kurumsallaşmasıdır. Bir yanda sahanın tozunu yutan, hastanede nöbet tutan, sınıfta ter döken kamu personeline "sabır" reçeteleri yazılırken; diğer yanda bürokrasinin üst katmanlarında imtiyazlı bir kale inşa edilmektedir.

Bu gelir adaletsizliği, iş barışını günden güne bozmaktadır. Kamu emekçisini piyasanın vahşi koşullarına terk edip, yönetici sınıfı için konforlu alanlar yaratmak, toplumsal barışı dinamitlemektir. Emeğin bu şekilde katmanlara ayrılması orta direğe "ikinci sınıf çalışan" algısının yerleşmesine sebep olur. Maaş bordrosundaki kalemlerin birbiriyle helalleşmesi, gelir adaletsizliğinin en somut sınavıdır.

Emeğin Hukukunu Yeniden Yazma Vakti

Artık miadını doldurmuş, tepkisel söylemlerle günü kurtarmaya çalışan sendikacılık modelinin sonuna geldik. Kamu çalışanlarının ihtiyacı olan şey; grev hakkı tartışmalarını retorikten kurtaracak, hakem heyetinin noterlik işlevine son verecek ve emeği "arz-talep" dengesinin dışında, bir "insan hakkı" olarak görecek yeni bir iradedir.

Geleceği, rakamlara boğulmuş bir statüko değil; liyakati, hakkı ve alın terini merkeze alan genç ve dinamik bir zihin yapısı inşa edecektir. Emanet, onu sadece taşıyanların değil, onun ağırlığı altında ezilenlerin hakkını savunanlarındır. Adil bir bölüşümün olmadığı yerde, kamu hizmetinin bekası da sarsılır; çünkü sahadaki emek ordusu –nöbet tutan hemşire, sınıfta ter döken öğretmen, evrak peşinde koşan memur– motivasyonunu kaybeder, verim düşer, hizmet kalitesi erozyona uğrar.

Bugün kamuda görünmeyen ama yükü taşıyan büyük bir emek ordusu var. Bu ordunun da talebi abartılı değildir; insanca, adil ve öngörülebilir bir ücret düzenidir. Sendikaların ve karar vericilerin bu talebi teknik hesapların ötesinde, ahlaki ve toplumsal bir sorumluluk olarak ele alması gerekir. Ücret meselesi, rakamların değil değerlerin tartışmasıdır ve bu tartışma ertelendikçe, kriz derinleşmeye devam edecektir.

Vakit, sadece konuşma vakti değil; emeğin hukukunu yeniden yazma vaktidir.

Kaynak: https://www.milligazete.com.tr/temsil-illuzyonu-tahakkumunde-kaybolan-kamu-emekcisi-kamu-calisanlari-stratejik-merkezi-baskani-furkan-ali-ciftcioglu-milligazetecomtr-icin-yazdi-1